Μηρυκασμός προβάτων

Τα πρόβατα όπως και τα υπόλοιπα μηρυκαστικά χαρακτηρίζονται από την μεγάλη χωρητικότητα του στομαχιού τους, το οποίο αποτελείται από τέσσερα (4) διαμερίσματα, που είναι κατά σειρά:

• Μεγάλη Κοιλία (rumen): η οποία χωρίζεται στο ραχιαίο και τον κοιλιακό σάκο
• Κεκρύφαλος (reticulum)
• Εχίνος ή Βιβλίο (omasum)
• Ήνυστρο (abomasum): το οποίο αποτελεί το πραγματικό στομάχι των μηρυκαστικών

Το πρόβατο κατά τη λήψη της τροφής του την προωθεί σχεδόν αμάσητη στη μεγάλη κοιλία και, όταν αργότερα βρεθεί σε ηρεμία, την επαναφέρει στο στόμα του, όπου τότε υφίσταται μια δεύτερη, κανονική μάσηση. Το φαινόμενο αυτό χαρακτηρίζεται ως μηρυκασμός αποτελείται από τους εξής κύκλους:

1. Το πρόβατο αρχικά τρώει γρήγορα την τροφή και την διοχετεύει στην μεγάλη κοιλιά και τον κεκρύφαλο.
2. Ένα τμήμα των τροφών (βλωμός), οι οποίες βρίσκονται στη μεγάλη κοιλία και τον κεκρύφαλο, διέρχεται δια του οισοφάγου και επαναφέρεται στη στοματική κοιλότητα.
3. Ο βλωμός υφίσταται βραδεία μάσηση, κατά την οποία εμπλουτίζεται με άφθονο σάλιο.
4. Ο βλωμός, σε ρευστή πλέον σύσταση λόγω της ενσιάλωσής του, καταπίνεται και επαναφέρεται στη μεγάλη κοιλία.  

Στη μεγάλη κοιλία και τον κεκρύφαλο οι τροφές παραμένουν υπό κανονικές συνθήκες επί πολύ χρόνο (50 - 70 ώρες), κατά τη διάρκεια του οποίου μπορεί να υποστούν και δεύτερη ή και τρίτη μηρυκαστική μάσηση, ενώ συγχρόνως, λόγω των συσπάσεων της μεγάλης κοιλίας, αναμιγνύονται με μεγάλες ποσότητες σάλιου (6 - 16 μηρυκασμούς το 24ώρο) και νερού και ομογενοποιούνται. Με τον τρόπο αυτό γίνεται η πολύ λεπτή κατάτμηση των χονδροειδών (κυτταρινούχων τροφών) και είναι δυνατή η επίδραση των μικροοργανισμών της μεγάλης κοιλίας.

Η μεγάλη κοιλία και ο κεκρύφαλος προσφέρουν τις ευνοϊκότερες συνθήκες για την ανάπτυξη των μικροοργανισμών και την πραγματοποίηση των μικροβιακών ζυμώσεων (χρόνος παραμονής των τροφών, θερμοκρασία, pH κλπ.).

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι σε κάθε κυβικό εκατοστό (ml) περιεχομένου της μεγάλης κοιλίας υπάρχουν 16 - 40 δισεκατομμύρια μικρόβια και 200.000 μέχρι 2.000.000 πρωτόζωα. Ο ρόλος τον οποίο διαδραματίζουν οι παραπάνω μικροοργανισμοί στην πέψη των μηρυκαστικών συνίσταται στο γεγονός ότι χρησιμοποιούν για τις ανάγκες τους θρεπτικές ουσίες (κυτταρίνη) και αποβάλλουν τα προϊόντα του μεταβολισμού τους, τα οποία είναι πτητικά λιπαρά οξέα και αέρια. Στη συνέχεια τα μηρυκαστικά χρησιμοποιούν είτε τα προϊόντα του μεταβολισμού των μικροοργανισμών, κυρίως τα πτητικά λιπαρά οξέα (οξικό οξύ, προπιονικό οξύ και βουτυρικό οξύ), τα οποία αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας, είτε αυτούς τους ίδιους τους μικροοργανισμούς. Με τον τρόπο αυτό καθίσταται δυνατή η πέψη της κυτταρίνης, επί της οποίας δεν θα είχαν καμιά επίδραση τα πεπτικά ένζυμα.

Read more »

Εμβολιασμοί προβάτων (απαραίτητα εμβόλια)

Το εμβόλιο σημαίνει πρόληψη. Πολλοί κτηνοτρόφοι δεν εμβολιάζουν τα πρόβατά τους γιατί τους φαίνεται ότι είναι μια ακριβή και πιθανά άχρηστη διαδικασία. Στο συγκεκριμένο άρθρο παρουσιάζουμε τους εμβολιασμούς που είναι απαραίτητοι να γίνουν σε κάθε κοπάδι ώστε πληρώνοντας ένα ποσό να αποφύγουμε την καταστροφή.

Εμβόλιο Εντεροτοξιναιμίας (στρουμπάρα): πραγματοποιείται 2 φορές το χρόνο, ανά εξάμηνο, με τον έναν να είναι απαραίτητα ένα μήνα πριν τον τοκετό. Μαζί με το εμβόλιο που κάνουμε πριν από τον τοκετό μπορούμε να χορηγήσουμε και Σελήνιο (5 ml ενδομυικά) και πολυβιταμινούχο (10 ml  στόμα) ώστε να έχουμε καλύτερη υγεία των προβατίνων τόσο στην γέννα όσο και μετά στην γαλακτοπαραγωγή.

Εμβόλιο Λοιμώδους Αγαλαξίας (παρμάρα): πραγματοποιείται 1 φορά το χρόνο 2 μήνες πριν τη γέννα. Τα αρνιά που εμβολιάζονται για 1η φορά επαναληπτικός εμβολιασμός 20 μέρες μετά.

Εμβόλιο για Χλαμύδια (αποβολές): πραγματοποιείται 30-40 μέρες πριν οχείες (μαρκάλα) και σε πρόβατα που είναι άνω των 7 μηνών (1 φορά εφ όρου ζωής).

Εμβόλιο Παραφυματίωσης: πραγματοπιείται σε αρνιά από τον πρώτο μήνα της ζωής τους αλλά πριν τον 6ο μήνα (1 φορά εφ όρου ζωής).

Read more »

Ελληνικές Φυλές Προβάτων

Όνομα Φυλής: Αγρίνιου
Βάρος Κριών: 72 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 58 κιλά
Ύψος  Κριών: 76 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 67 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 140 κιλά
Πολυδυμία: 1.2%

Όνομα Φυλής: Άργους
Βάρος Κριών: 70 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 59 κιλά
Ύψος  Κριών: 85 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 70 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 150 κιλά
Πολυδυμία: 1.6%

Όνομα Φυλής: Ζακύνθου
Βάρος Κριών: 79 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 70 κιλά
Ύψος  Κριών: 79 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 70 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 225 κιλά
Πολυδυμία: 1.9 %

Όνομα Φυλής: Θράκης
Βάρος Κριών: 50 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 45 κιλά
Ύψος  Κριών: 64 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 50 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 80 κιλά
Πολυδυμία: 1.1 %

Όνομα Φυλής: Καλαρρύτικο
Βάρος Κριών: 64 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 45 κιλά
Ύψος  Κριών: 67 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 58 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 90 κιλά
Πολυδυμία: 1.2%

Όνομα Φυλής: Καραγκούνικο
Βάρος Κριών: 72 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 63 κιλά
Ύψος  Κριών: 72 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 62 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 190 κιλά
Πολυδυμία: 1.3%

Όνομα Φυλής: Καρύστου
Βάρος Κριών: 60 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 40 κιλά
Ύψος  Κριών: 64 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 59 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 90 κιλά
Πολυδυμία: 1.1%

Όνομα Φυλής: Κατσικά
Βάρος Κριών: 68 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 51 κιλά
Ύψος  Κριών: 70 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 60 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 130 κιλά
Πολυδυμία: 1.3%

Όνομα Φυλής: Κεφαλληνίας
Βάρος Κριών: 58 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 44 κιλά
Ύψος  Κριών: 65 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 60 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 160 κιλά
Πολυδυμία: 1.3%

Όνομα Φυλής: Κύμης
Βάρος Κριών: 70 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 60 κιλά
Ύψος  Κριών: 67 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 66 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 160 κιλά
Πολυδυμία: 1.7 %

Όνομα Φυλής: Λέσβου
Βάρος Κριών: 65 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 45 κιλά
Ύψος  Κριών: 65 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 58 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 130 κιλά
Πολυδυμία: 1.2%

Όνομα Φυλής: Ορεινό Ηπείρου (Μπούτσικο)
Βάρος Κριών: 50 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 40 κιλά
Ύψος  Κριών: 60 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 54 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 110 κιλά
Πολυδυμία: 1.1%

Όνομα Φυλής: Πηλίου
Βάρος Κριών: 60 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 43 κιλά
Ύψος  Κριών: 63 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 58 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 110 κιλά
Πολυδυμία: 1.1%

Όνομα Φυλής: Σαρακατσάνικο
Βάρος Κριών: 69 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 41 κιλά
Ύψος  Κριών: 65 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 56 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 60 κιλά
Πολυδυμία: 1.1%

Όνομα Φυλής: Σερρών
Βάρος Κριών: 78 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 60 κιλά
Ύψος  Κριών: 73 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 68 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 140 κιλά
Πολυδυμία: 1.6%

Όνομα Φυλής: Σκοπέλου
Βάρος Κριών: 62 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 45 κιλά
Ύψος  Κριών: 70 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 62 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 170 κιλά
Πολυδυμία: 1.6%

Όνομα Φυλής: Σφακίων
Βάρος Κριών: 60 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 40 κιλά
Ύψος  Κριών: 62 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 56 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 140 κιλά
Πολυδυμία: 1.5%

Όνομα Φυλής: Φλώρινας
Βάρος Κριών: 75 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 60 κιλά
Ύψος  Κριών: 72 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 67 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 100 κιλά
Πολυδυμία: 1.3%

Όνομα Φυλής: Φριζάρτα (Άρτας)
Βάρος Κριών: 95 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 73 κιλά
Ύψος  Κριών: 80 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 73 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 250 κιλά
Πολυδυμία: 1.8%

Όνομα Φυλής: Χίου
Βάρος Κριών: 80 κιλά
Βάρος Προβατίνων: 60 κιλά
Ύψος  Κριών: 82 εκατοστά
Ύψος  Προβατίνων: 73 εκατοστά
Μέση γαλ/γη: 310 κιλά
Πολυδυμία: 1.9% 

Read more »

Δείκτης Πολυδυμίας

Ο δείκτης πολυδυμίας αναφέρεται στις γεννήσεις ανά τοκετό, πιο συγκεκριμένα είναι ο λόγος των αριθμού των αρνιών που γεννήθηκαν δια του αριθμού των προβατίνων που γέννησαν (αριθμών αρνιών/αριθμός προβατίνων). Εξαρτάται κυρίως από την φυλή, έχει προκύψει ότι συγκεκριμένα γονίδια είναι αυτά που είναι υπεύθυνα για τον δείκτη πολυδυμίας ενός ζώου. Επίσης ο δείκτης πολυδυμίας είναι μικρότερος τον πρώτο χρόνο ζωής του προβάτου (αύξηση περίπου 10% από τον πρώτο στον δεύτερο τοκετό). Ένας άλλος παράγοντας που επηρεάζει τον δείκτη πολυδυμίας είναι η διατροφή.  

Ο δείκτης πολυδυμίας υπολογίζεται ως εξής: όταν λέμε λέμε ότι η συγκεκριμένη φυλή έχει δείκτη 1.3% τότε αν γεννήσουν 50 προβατίνες θα μας δώσουν 50 Χ 1.3% = 65 αρνιά.

Read more »

Ζωοτροφές: Λούπινο

Το Λούπινο είναι ένα ετήσιο φθινοπωρινό, ψυχανθές φυτό. Αποτελεί εξαιρετική ζωοτροφή, καθώς οι καρποί του έχουν πολύ πρωτεΐνη από 33% έως 47%. Το λούπινο σε φτωχά εδάφη αποδίδει καλύτερα από βίκο, μηδική ή μπιζέλι. Μπορούν να καλλιεργηθούν για καρπό, χλωρή μάζα ή σανό..

Καλλιέργεια: Μπορεί να καλλιεργηθεί σε εδάφη φτωχά, ξηρά, μέτριας γονιμότητας. Είναι καλύτερα να προτιμήσετε εδάφη ελαφρώς όξινα ως ουδέτερα. Ιδανικό pH  είναι 5,5 έως 6,5. Είναι αρκετά ευαίσθητο στο Ασβέστιο (Ca) εδάφους, μπορεί να αντέξει έως 10%.

Σπορά: Η κατάλληλη εποχή σποράς είναι από Οκτώβρη έως Νοέμβρη. Η ποσότητα που απαιτείται είναι 12 – 14 κιλά ανά στρέμμα. Η σπορά γίνεται µε σπαρτική μηχανή σε γραμμές που απέχουν 30-40 εκ. Επί των γραµµών οι σπόροι τοποθετούνται ανά 10-15 εκ. και σε βάθος 2-3 εκ.

       

Απόδοση: Τα λούπινα συγκομίζονται για καρπό µε θεριστική μηχανή, όταν το μεγαλύτερο ποσοστό των λοβών αρχίζει να δείχνει σημεία ωρίμανσης. Η συγκομιδή γίνεται από Μάιο έως Ιούλιο και φθάνει σε αποδόσεις 390 - 500 κιλά ανά στρέμμα.  Για παραγωγή χλωρής μάζας για νομή η συγκομιδή γίνεται κατά την άνθηση. Για παραγωγή σανού η κοπή των φυτών γίνεται στο τέλος της άνθησής τους.

Ζωοτροφές: Κουκιά

Ζωοτροφές: Βίκος

Ζωοτροφές: Λειμώνες

Ζωοτροφές: Σόργο

Read more »

Ζωοτροφές: Κουκιά (κτηνοτροφικά)

Η κουκιά είναι ποώδες  ετήσιο φυτό που καλλιεργείται κυρίως για τους καρπούς του. Τα φύλλα της είναι σύνθετα πτερωτά, τα άνθη της σχηματίζουν βότρυες και μοιάζουν με αυτά της μπιζελιάς. Είναι χρώματος λευκού ή μοβ έχοντας μία χαρακτηριστική μαύρη κηλίδα σε κάθε πέταλο. Το ύψος του φυτού φτάνει το 1 μέτρο και η συγκομιδή των καρπών είναι σχετικά εύκολη αφού ο βλαστός του είναι ίσιος ενώ στα περισσότερα άλλα είδη των ψυχανθών είναι περιεστραμμένος. Ο καρπός είναι κοντός, χοντρός, και άμισχος και περιέχει μεγάλα ογκώδη σπόρια, τα γνωστά κουκιά. Η θρεπτική αξία των κουκιών είναι μεγάλη αφού είναι πλούσια σε πρωτεΐνες (περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη από 26% μέχρι και 34%). 

Πλεονεκτήματα: Αντικαθιστά πλήρως τη σόγια στο σιτηρέσιο. Αποδίδει σε ξηρικά ή εξαντλημένα χωράφια. Αντέχει στους παγετούς.

Σιτηρέσιο: Χρησιμοποιείται στο σιτηρέσιο σε ποσοστό έως 35%.

Καλλιέργεια και Συνθήκες ανάπτυξης: Ευδοκιμούν σε πηλώδη εδάφη με πολύ ασβέστιο και καλή αποστράγγιση. Η απόδοση των κουκιών μπορεί να είναι καλή και σε πτωχά εδάφη, αρκεί να υπάρχει επαρκής φωσφορική λίπανση. Εδάφη όξινα δεν είναι κατάλληλα για τα κουκιά, τα οποία προσαρμόζονται σε αλκαλικά εδάφη καλύτερα από τα άλλα ψυχανθή. Πρέπει πάντα να ακολουθούμε τους κανόνες προετοιμασίας του εδάφους. 

Λίπανση: Ίσως το καλύτερο μέσο χλωρής λίπανσης. Για χλωρή λίπανση σπέρνουμε το κουκί με 8 κιλά ανά στρέμμα και όταν φθάσει στην ανθοφορία οργώνουμε το χωράφι όποτε ενσωματώνουμε το σανό, εμπλουτίζοντας το χωράφι με άζωτο. Αλλά ακόμη και αν το θερίσουμε τα υπολείμματα που μένουν στο χωράφι μετά το θερισμό ενσωματώνονται με το όργωμα και βελτιώνουν το έδαφος.

Σπορά: Ποσότητα σποράς περίπου 15 κιλά ανά στρέμμα. Μπορεί να σπαρθεί από το φθινόπωρο μέχρι και την άνοιξη (Μάρτιο). Η πρώιμη σπορά συνήθως έχει μεγαλύτερη στρεμματική απόδοση. Σπέρνονται με σπαρτική μηχανή σε γραμμές που απέχουν περίπου 40 εκ., επί των γραμμών 15 εκ περίπου και σε βάθος 5 εκ. Στις ψυχρές περιοχές καλό είναι η σπορά να γίνεται νωρίς την άνοιξη.

Απόδοση: Η απόδοση είναι περίπου 300 κιλά ανά στρέμμα για την παραγωγή καρπού. Είναι επίσης κατάλληλο και για παραγωγή χλωρής μάζας.

Θερισμός: Χρησιμοποιείτε θεραλλωνιστική μηχανή σιταριού. Αν η μηχανή είναι σύγχρονη επιλέγετε το κατάλληλο πρόγραμμα. Στις μηχανές παλαιού τύπου ανοίγετε στο διπλάσιο από τα στάρια την απόσταση τρόμπα.

Προσοχή: Χρειάζεται πολύ καλή ζιζανιοκτονία.

Read more »

Ζωοτροφές: Βίκος

Ο βίκος είναι καλλιεργούμενο φθινοπωρινό κτηνοτροφικό ψυχανθές. Το γεγονός ότι προσαρμόζεται άριστα στο περιβάλλον της Ελλάδος το καθιστά ένα από τα πιο αξιόλογα κτηνοτροφικά φυτά. Επίσης είναι από τα πιο κατάλληλα φυτά για την εφαρμογή της απαραίτητης αμειψισποράς και ξερικά χωράφια που έχουν εξαντληθεί από τη συνεχόμενη μονοκαλλιέργεια των σιτηρών. Μπορεί να δώσει και σανό και καρπό και αποτελεί άριστη ζωοτροφή. Τόσο ο σανός όσο και ο καρπός του βίκου είναι άριστες ζωοτροφές γιατί είναι πολύ καλές πηγές πρωτεΐνης (μέχρι 34% περιεκτικότητα) ενέργειας και φωσφόρου. Καλλιεργείται ακόμα για βόσκηση και για χλωρή λίπανση.

Συνθήκες ανάπτυξης: Οι μέτριες θερμοκρασίες είναι οι πιο κατάλληλες για τη ανάπτυξη του βίκου. Οι χαμηλές θερμοκρασίες επιβραδύνουν την ανάπτυξη των φυτών. Τα αναπτυγμένα φυτά αντέχουν σε θερμοκρασίες μέχρι -10 βαθμούς, ενώ όταν η θερμοκρασία πέσει στους -17 βαθμούς καταστρέφονται τελείως. Ο βίκος για να είναι παραγωγικός απαιτεί  ετήσιες βροχοπτώσεις τουλάχιστον 450 χιλιοστών. Τα είδη βίκου δεν έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις σε έδαφος. Ο βίκος ευδοκιμεί σε εδάφη βαθιά, πλούσια, μέσης σύστασης. Είναι ανθεκτικός στην οξύτητα του εδάφους περισσότερο από άλλα ψυχανθή. Η καλή στράγγιση του εδάφους είναι απαραίτητη γιατί ο βίκος υποφέρει πολύ από την εδαφική υγρασία. 

Αμειψισπορά: Στην αμειψισπορά ο βίκος μπορεί να ακολουθήσει οποιοδήποτε άλλο εξαντλητικό φυτό, όπως το σόργο, ο αραβόσιτος τα ζαχαρότευτλα. Πρέπει να αποφεύγεται η σπορά του σε χωράφι που τον προηγούμενο χρόνο έχει καλλιεργηθεί με βίκο ή άλλο ψυχανθές. Ο βίκος για σανό αποτελεί καλό προηγούμενο για το σιτάρι. Ο βίκος δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις για την προετοιμασία της κλίνης του σπόρου. Όταν ακολουθεί καλοκαιρινά φυτά όπως βαμβάκι, αραβόσιτο ή άλλα σκαλιστικά τα επανειλημμένα σκαλίσματα αφήνουν το έδαφος σε ικανοποιητική κατάσταση ώστε να μπορεί να γίνει σπορά στα πεταχτά και ένα δισκοσβάρνισμα είναι αρκετό για την κατεργασία του εδάφους και την κάλυψη του σπόρου. Η άροση είναι απαραίτητη όταν υπάρχουν πολλά ζιζάνια.

Σπορά: Στις βορειότερες περιοχές της ζώνης καλλιέργειας του βίκου η σπορά γίνεται νωρίς την άνοιξη μετά την παρέλευση των χαμηλών θερμοκρασιών του χειμώνα. Στις νοτιότερες περιοχές όπου δεν υπάρχει κίνδυνος από τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα η σπορά γίνεται το φθινόπωρο.

Καλλιέργεια Σανού: Για την παραγωγή σανού καλό είναι ο βίκος να συγκαλλιεργείται με διάφορα άλλα φυτά, όπως η βρώμη, το κριθάρι, ή βρίζα. Η καλλιέργεια του βίκου με τα σιτηρά αφ' ενός μεν συντελεί στην απόκτηση προϊόντος καλύτερης ποιότητας γιατί ο βίκος αναρριχάται στο σιτηρά και κατ' αυτό τον τρόπο αποφεύγεται η επαφή της χαρτομάζας με το έδαφος, αφετέρου δε διευκολύνει τη συγκομιδή του προϊόντος

Καλλιέργεια Καρπού: Στις γραμμικές καλλιέργειες τις προοριζόμενες για παραγωγή καρπού το ποσό του σπόρου του κοινού βίκου κατά στρέμμα είναι 8 περίπου κιλά. Στις καλλιέργειες που προορίζονται για την παραγωγή σανού, χλωρή λίπανση ή βόσκηση χρησιμοποιούνται 10 περίπου κιλά για γραμμική σπορά ενώ εάν η σπορά γίνεται στα πεταχτά το ποσό του σπόρου αυξάνεται. Η σπορά για την παραγωγή σανού γίνεται στα πεταχτά με το χέρι ή με λιπασματοδιανομέα ή με σπαρτική μηχανή σε γραμμές . Σε περίπτωση συγκαλλιέργειας η σπορά γίνεται χωριστά για το κάθε είδος και όταν χρησιμοποιείται σπαρτική μηχανή οι γραμμές φέρονται κάθετα η μια στην άλλη. Ο βίκος που προορίζεται για την παραγωγή σανού πρέπει να συγκομίζεται όταν οι πρώτοι λοβοί έχουν αναπτυχθεί τελείως. Η συγκομιδή γίνεται με χορτοκοπτική μηχανή. Η χαρτομάζα μετά την κοπή αφήνεται επί τόπου για ένα μέχρι δύο 24ωρα, ακολούθως αναστρέφεται και παραμένει στο χωράφι μέχρι πλήρους ξηράνσεως και στη συνέχεια δεματοποιείται.

Απόδοση: Με καλή προετοιμασία χωραφιού και ορθολογική λίπανση επιτυγχάνονται στρεμματικές αποδόσεις 500 - 1000 κιλών σανού και 150-220 κιλών σπόρου κατά μέσο όρο. Σ' αυτό συμβάλλει αποφασιστικά και η σωστή καταπολέμηση ζιζανίων. 

Read more »